LKS Unia Turza Śląska - strona oficjalna

Strona klubowa

Zegar

Wyniki

Ostatnia kolejka 13
KS Stilon Gorzów Wlkp. 4:1 MKS Ruch Zdzieszowice
KS Skra Częstochowa 1:0 LKS Unia Turza Śląska
KS Polonia Głubczyce 2:5 1 KS Ślęza Wrocław
BKS Stal Bielsko - Biała 2:0 MZKS Zagłębie II Lubin
MKS Miedź II Legnica 2:1 MKS Piast Żmigród
BTS Rekord Bielsko - Biała 2:3 TS Gwarek Tarnowskie Góry
KS Polkowice 3:0 KS Falubaz Zielona Góra
BTP Stal Brzeg 5:2 GKS Pniówek Pawłowice
MZKS Lechia Dzierżoniów 3:0 Górnik II Zabrze S.S.A

Najbliższa kolejka

Najbliższa kolejka 14
MKS Ruch Zdzieszowice - Górnik II Zabrze S.S.A
GKS Pniówek Pawłowice - MZKS Lechia Dzierżoniów
KS Falubaz Zielona Góra - BTP Stal Brzeg
TS Gwarek Tarnowskie Góry - KS Polkowice
MKS Piast Żmigród - BTS Rekord Bielsko - Biała
MZKS Zagłębie II Lubin - MKS Miedź II Legnica
1 KS Ślęza Wrocław - BKS Stal Bielsko - Biała
LKS Unia Turza Śląska - KS Polonia Głubczyce
KS Stilon Gorzów Wlkp. - KS Skra Częstochowa

Statystyki drużyny

Historia

 

Ludowy Klub Sportowy "UNIA" Turza Śląska

Rok założenia : 1924

Barwy: zielono - czerwone

Klub powstał w 1924 roku po połączeniu się dwóch towarzystw sportowych "Strzelec" i "Sokół". W okresie międzywojennym drużyna brała udział w festynach i grała mecze towarzyskie. W 1933r. z powodu rozparcelowania majątku na którym znajdowało się boisko drużyna piłkarska przestała istnieć. Reaktywowano ją po wojnie,do 1975r. grała w rybnickiej klasie C, z wyjątkiem roku 1958, kiedy graliśmy jeden sezon w klasie B. W latach powojennych nie odnosiliśmy sukcesów sportowych ale oddano za to do użytku 22 lipca 1964r. nowe boisko (istniejące do dziś), a w 1969r. szatnie, które całkowicie ukończono w 1973r.W tym czasie działały również inne sekcje naszego klubu,takie jak siatkówka kobiet (III liga), szachy, tenis stołowy czy piłki nożnej kobiet. Do najlepszych zawodników lat 50tych i 60tych XX wieku należeli: Franciszek Kucza, Jan Langer, Antoni Adamik, Czesław Kłosok, Bronisław Adamczyk, Czesław Wodecki, Wilhelm Adamik, Eugeniusz Kucza, Joachim Bugdoł, Stanisław Hanslik, Herman Grabiec, Jerzy Szkatuła, Frydolin Płaczek czy Jan Bura.

W sezonie 1974/1975 połączenie kilku rutyniarzy z uzdolnioną młodzieżą z roczników 1953-56 stworzyło szansę awansu do klasy B.Po zajęciu drugiego miejsca w rozgrywkach wywalczyliśmy prawo gry w turnieju barażowym w Pszowie, który wygraliśmy i awans stał się faktem. Do końca lat 70tych Unia kończyła rozgrywki głównie w środku tabeli. Do wyróżniających się piłkarzy tego okresu należeli: Marian Rychły, Edward Brudny, Marian Hanslik, Jan Wita, Roman Sitek, Zdzisław Knura, Stanisław Sikora, Czesław Nittner, Lucjan Bek, Czesław Wawrzyczny, Alojzy Groworek czy Kazimierz Rychły.

Lata 80-te to uporczywa walka o utrzymanie w klasie B (zawsze udana ),która zbiegła się z niewątpliwie największym chyba sukcesem organizacyjnym, rozpoczęciem budowy Domu Sportu Kultury i Rekreacji, który został oddany do użytku w czerwcu 1994r. Na przełomie lat 80tych i 90tych po raz pierwszy Unia zaatakowała klasę A i gdyby nie słaby początek rozgrywek ten cel zostałby osiągnięty.W sezonie tym ujawnił się wspaniały talent strzelecki Mariusza Czyża, który w 26 meczach strzelił 24 bramki. Skończyło się trzecim miejscem, które zajęliśmy również w następnym sezonie.Najlepsi zawodnicy lat 80-tych to: Piotr Hanslik, Zdzisław Wilkus, Adam Kłosek, Krzysztof Kłosek, Mirosław Miszczak, Stefan Jeleń, Andrzej Kurzawa, Marek Kurzawa, Lucjan Weisman, Mirosław Kołek czy Bogusław Folwarczny.

Po dwóch słabszych sezonach,w następnym,czyli 93/94 znów byliśmy bardzo blisko awansu,niestety sławetna porażka w Czernicy odłożyła jak się później okazało tenże awans na następny sezon. Do najważniejszych zawodników bez których nie byłoby awansu zaliczamy Piotra Hanslika, Marka Musioła, Zbyszka Cebulaka, Zbyszka Bąkowskiego, Tomasza Musioła, Józefa Nawrata, Marcina Czyża, Jarka Górskiego, Mirosława Miszczaka, Wojtka Hetmanioka, Jarka Barana, Marka Kurzawę, czy wracającego po kontuzji Mariusza Czyża.

Debiutancki sezon w klasie A zaczął się wspaniale od dwóch zwycięstw i choć później nie było już tak różowo spokojnie utrzymaliśmy się w klasie A.W następnym sezonie można było zauważyć początki kryzysu i z wielkim trudem pozostaliśmy w A klasie na kolejny sezon, niestety ostatni. Starsi zawodnicy byli coraz bardziej wypaleni piłkarsko i nastąpiła swoista degrengolada poziomu gry, co skończyło się wylądowaniem po kolejnych spadkach aż w klasie C. Nowy Zarząd klubu zrezygnował ze starszych zawodników, rozpoczął pracę z młodzieżą, przeniósł zespół do Podokręgu Racibórz. Od sezonu 2000/2001 rozpoczął się marsz w górę.W ciągu trzech sezonów awansowaliśmy z klasy C do klasy A, w której właśnie rozpoczęliśmy dziesiąty sezon gry. Do najlepszych piłkarzy tego okresu należeli: Marek Kłosok, Mariusz Różański, Marcin Plata, Mirosław Stańkusz, Robert Grzonka, Jacek Daniel, Krzysztof Szymiczek, Wojciech Hetmaniok, Mirosław Miszczak, Sławomir Chrobok, Józef Kwiek, Jan Brocki czy Zbigniew Gembalczyk.

Po powrocie do klasy A przeplatamy słabsze sezony z lepszymi z naciskiem na te słabsze.Dwa razy udało nam się być w czołówce tabeli,w sezonie 2004/2005 zajęliśmy jak to tej pory najwyższe miejsce w historii naszych występów na poziomie A-klasowym bo piąte,a trzy lata później zajęliśmy szóstą lokatę. Pomimo tego na pewno można wyróżnić kilka ważnych postaci z ostatnich kilku lat takich jak Piotr Stepczuk, zawodnik, trener i najlepszy asystujący przy bramkach kolegów, Leszek Dzierżęga bez wątpienia najlepszy strzelec w drużynie (129 meczów-77bramek) czy wymieniany już, jeden z lepszych bramkarzy w A klasie Marek Kłosok.Ponadto do wyróżniających się piłkarzy początków XXI stulecia oprócz już wymienionych należą Marcin Pietyra,Adam i Tomasz Pogoda,Sławomir Szkonter,Mateusz Piskorek czy bramkostrzelny Rafał Mitko.W sezonie 2011/2012 stoczyliśmy heroiczną,ale zakończoną sukcesem walkę o utrzymanie w A klasie.Po rundzie jesiennej zajmowaliśmy ostatnie miejsce z siedmioma punktami na koncie,ale wiosną pod wodzą trenera Piotra Szymiczka, wzmocniony kilkoma zawodnikami zespół skutecznie walczył o wyjście z tej wydawałoby się beznadziejnej sytuacji zajmując ostatecznie 13 miejsce w rozgrywkach.Przed nowym sezonem drużyna wzmocniona byłymi zawodnikami Czarnych Gorzyce miała za cel walkę o jak najwyższe miejsce w tabeli.Jesień zakończyliśmy na piątym miejscu,kilka zimowych transferów pozwalało myśleć o włączeniu się do walki o awans do klasy okręgowej.Słaby start w rundzie wiosennej spowodował rezygnację z pracy trenera Szymiczka.Schedę po nim przejął Jan Adamczyk i od tego czasu zespół wygrał 11 kolejnych spotkań zapewniając sobie 22 czerwca 2013 roku pierwszy w historii klubu awans do VI klasy rozgrywkowej w Polsce !!! Start do rozgrywek w klasie okręgowej nie był zbyt imponujący, ale jak zapowiadał trener Adamczyk forma miała przyjść we wrześniu, i przyszła. Zespół zaczął piąć się w tabeli na coraz wyższe pozycje, by po rundzie jesiennej zajmować czwarte miejsce. Cel jakim dla beniaminka zawsze jest utrzymanie  został praktycznie już zapewniony, więc pozostała walka o jak najwyższą pozycję w tabeli, co w efekcie przyniosło kolejny awans, tym razem już do IV ligi!!! W pierwszym sezonie na IV-ligowych boiskach, po słabszej rundzie jesiennej ( 13 miejsce w tabeli ), znacznie lepiej graliśmy wiosną, co pozwoliło nam awansować na 8 miejsce w ligowej tabeli z taką samą liczba punktów co 5 zespół. Drugi sezon w IV lidze Unia rozpoczęła wręcz kapitalnie, odnosząc  dziewięć kolejnych zwycięstw! Później do końca rundy jesiennej nie było już tak dobrze, ale zdołaliśmy zachować 4 punkty przewagi nad Polonią Łaziska Górne. Wiosnę rozpoczęliśmy od porażki z rezerwami GKS-u Tychy 1:2, ale potem już do końca rozgrywek nie ponieśliśmy porażki, co zaowocowało pewnym pierwszym miejscem w grupie. Czekały nas więc emocjonujące baraże z Gwarkiem Tarnowskie Góry o historyczny awans Unii do III ligi. W pierwszym z nich dopisało nam mnóstwo szczęścia, kapitalnie spisywał się w naszej bramce Marcin Musioł, i w efekcie okazaliśmy się o jedną bramkę lepsi, wygrywając 2:1. Drugie spotkanie zakończyło się takim samym rezultatem, dwa gole zdobył w nim Paweł Polak i cieszyliśmy się z niebywałego sukcesu naszego wiejskiego klubu. W przerwie letniej Zarząd klubu toczył walkę z czasem o dostosowanie naszego obiektu do gry na czwartym poziomie rozgrywek w Polsce, co w efekcie się udało i 31 lipca mogliśmy na własnym boisku zainaugurować nowy sezon zwycięskim meczem ze Ślęzą Wrocław 3:0, po którym to Unia zajęła fotel lidera III-ligowych rozgrywek! Bardzo krótka przerwa pomiędzy sezonami spowodowała, że naszym zawodnikom coraz częściej zaczęło brakować sił i w głupi sposób traciliśmy w końcówkach spotkań bardzo ważne punkty. Po porażce w X kolejce z Ruchem Zdzieszowice nastąpiła zmiana trenera, w miejsce opromienionego sukcesami Jana Adamczyka przyszedł Piotr Hauder, który prowadził wcześniej m.in. Fortecę Świerklany, Unię Racibórz czy Nadwiślan Góra, a tuż przed przyjściem do Unii był szkoleniowcem Odry Centrum Wodzisław. Do końca jesieni zdołaliśmy zdobyć jeszcze tylko 4 punkty, co dało nam 16 pozycję w tabeli, oznaczającą na ten moment spadek do IV ligi. W przerwie zimowej w naszej drużynie doszło do rewolucji kadrowej, Unię zasiliło aż 9 nowych zawodników. Początek rundy wiosennej był w miarę udany, nie przegrywaliśmy meczów, za wyjątkiem spotkania z liderem z Jastrzębia, i mieliśmy nadzieję, że szybko opuścimy strefę spadkową. Potem graliśmy jednak w kratkę i do końca sezonu musieliśmy drżeć o swoje miejsce w III lidze. Co prawda w końcówce sezonu przytrafiła nam się seria 7 meczów bez porażki, ale duża liczba remisów nie wyprowadziła nas na bezpieczne miejsce w tabeli. Wszystko rozstrzygnęło się w ostatniej kolejce ... i trochę później, bo remis w meczu ze Stalą Brzeg nie dał nam bezpośredniego utrzymania, ale było na 99% procent wiadomo, że spadkowicz z II ligi Polonia Bytom nie przystąpi do III-ligowych rozgrywek, stąd wielka radość zawodników i kibiców. W ten sposób Unia w przyszłym sezonie po raz drugi zagra na szczeblu międzywojewódzkim. Historię klubu oprócz piłkarzy tworzą oczywiście działacze. Nie sposób nie wymienić w tym miejscu długoletnich prezesów naszego klubu: Frydolina Płaczka i Joachima Nielabę jak również innych oddanych klubowi społeczników takich jak Herman Grabiec, Joachim Bugdoł, Eugeniusz Kucza, Henryk Kaleta, Czesław Wawrzyczny, Jan Bura, Jerzy Szkatuła czy Zbigniew Adamczyk. Pasmo sukcesów przyszło wraz z dołączeniem do klubu obecnego Prezesa Zenona Reka, współwłaściciela firmy "Rekpol", która jest sponsorem strategicznym naszego klubu. To tylko niektórzy z wielkiej rzeszy ludzi, którzy w sercu mają zapisaną nazwę naszego-swojego klubu.W 2009 roku obchodziliśmy jubileusz 85-lecia istnienia naszego klubu, z tej okazji powstał 45-minutowy film opowiadający historię"Unii"Turza.

Prezesi klubu LKS "Unia" Turza Śląska oraz lata ich prezesowania:

1924 - ?        Franciszek Zając
1946 - ?        Antoni Kubica
1955 - 1968  Frydolin Płaczek
1968 - 1970  Ernest Hermanek
1970 - 1973  Jan Dudzik
1973 - 1979  Joachim Nielaba
1979 - 1980  Frydolin Płaczek

1980 - 1981  Herman Grabiec
1981 - 1983  Andrzej Szymiczek
1983 - 1987  Czesław Wawrzyczny
1987 - 1988  Jan Bura
1988 - 1997  Joachim Nielaba
1997 - 2003  Henryk Kaleta
2003 - 2014  Joachim Nielaba
2014-  ?       Zenon Rek

 

 

 

 

Najbliższe spotkanie

LKS Unia Turza ŚląskaKS Polonia Głubczyce
LKS Unia Turza Śląska   KS Polonia Głubczyce
2017-10-29, 14:00:00


Statystyki przedmeczowe »

Reklama

Ostatnie spotkanie

KS Skra CzęstochowaLKS Unia Turza Śląska
KS Skra Częstochowa 1:0 LKS Unia Turza Śląska
2017-10-21, 17:00:00
    relacja »
oceny zawodników »

Buttony

Najnowsza galeria

Unia Turza - Czarni Góral Żywiec 03.05.2015r. foto Andrzej Kwiatoń
Ładowanie...

Kalendarium

24

10-2017

wtorek

25

10-2017

środa

26

10-2017

czwartek

27

10-2017

piątek

28

10-2017

sobota

29

10-2017

niedziela

30

10-2017

pon.

Statystyki

Brak użytkowników
zalogowanych i 1 gość

dzisiaj: 296, wczoraj: 277
ogółem: 1 008 475

statystyki szczegółowe

Logowanie